Driada

21 października 2011

Driada Żyjące we wnętrzu drzew, zwiewne dziewczęta o zielonej skórze i włosach, opiekują się lasem i jego mieszkańcami.Las, przy którym dom twój rodzinny stoi, to znane miejsce i bezpieczne. Zważ jednak, gdy w noc letnią wędrujesz wśród drzew potężnych, czy cichego śmiechu dziewczęcego wokół siebie nie posłyszysz. Znak jest to niewątpliwy, że w którymś dębie prastarym driada zamieszkuje.Driada ma postać kobiecą, piękną i zwiewną, jakby z wiatru utkaną. Jeśli ją ujrzysz, dotkniesz nie zdołasz, nawet gdybyś ją mógł dogonić – duchem jest bowiem dobrym, drzewa duszą i mieszkanką. Stąd włosy jej i skóra kolor liści świeżych przybierają, by łacniej w koronie drzewa ukryć się mogła i stamtąd ludzi w dole wędrujących obserwowała.Ciekawskie są bowiem driady nad wyraz, choć ludzi się lękają i łatwo w ich obecności płoszą. Patrzeć na nas lubią, gdyż wydajemy się im podobni i znajomi. Bacz jeno, byś drzewa, w którym driada mieszka nie uszkodził, albowiem gniew jej poznasz i zemstę. Jeśli zaś drwal w lesie dąb z jego mieszkanką powali, śmierć dosięgnie go w przeciągu miesiąca. Zły to bowiem znak i pech przeogromny boginkę leśną ubić. Pochodzący z mitologii greckiej ognisty ptak, stał się rozpoznawalnym na całym świecie symbolem odrodzenia.Feniks jest to ptak potężny, który jeden tylko żyje na świecie. Pióra ma czerwone, ogniem płonące, a gdy przez niebo leci, to jest jak pocisk ognisty albo jakowa kometa. Sam zawsze przebywa, z dala od zwierząt innych i osad ludzkich, w mądrej swej głowie życiowe sprawy rozważając. Mówią, że mądry jest nad podziw, acz mądrością się nie dzieli nigdy, mową ludzką nie władając. Krew jego i łzy ponoć lekarstwem są na każdą chorobę, a w szczególności na duszności i serca boleści.Gdy czas jego się zbliża i czuje śmierć nadchodzącą, buduje feniks gniazdo ogromne, z suchego drewna złożone. Tam siada i czeka, aż ostatnie tchnienie wyda, urokliwą pieśnią powietrze wokół siebie napełniając. Pada następnie, rychło stając w płomieniach i stos jego, gniazdem będącym, dwa dni i dwie nocy bez przerwy się pali. Gdy zagaśnie, w szarym popiele można jajo feniksa znaleźć, szare, jako kamień. Nim dni cztery przeminą, z jaja nowy feniks się wykluwa, taki sam, jak był poprzedni, wiedzę i mądrość swego rodzica od razu mający.

Kategorie: Ciekawostki | Tagi: , , , , , , , ,